اصحاب امام كاظم و امام رضا عليهما السّلام بوده و روايات او بدون ذكر سند مورد قبول علما است . همچنين نظير احمد بن محمد بن عيسى كه رئيس علماى قم و از اصحاب امام رضا و امام جواد و امام هادى عليهم السّلام است ، و يا عبد الله بن جعفر حميرى كه بزرگ علماى قم در زمان امام عسكرى عليه السّلام بوده ، و يا ابو على بن همام و تلعكبرى كه از علماى والامقام شيعه در اوائل قرن چهارم بودهاند . از سوى ديگر مؤلّفين بزرگى در اسناد كتاب سليم به چشم مىخورند همچون ابن وليد استاد شيخ صدوق و شيخ طوسى و شيخ نجاشى و ابن شهرآشوب و شيخ ابو على فرزند شيخ طوسى و امثال اينان كه هر يك استوانهء علمى زمان خود بودهاند ، و روايات هر يك از اينان مىتواند موجب اعتماد كامل بر كتاب سليم و احاديث آن باشد . اضافه بر همهء اينها ، وجود بيست و يك سند براى يك كتاب ، آن هم با گذشت چهارده قرن از تاريخ تأليفش - كه صدها كتاب در طول آن از بين رفتهاند و اثرى از آنها نمانده - دليل روشنى بر عنايت الهى و توجّه ائمهء معصومين عليهم السّلام به اين كتاب است كه در اين زمان طولانى پايه‌هايى استوار براى اين كتاب مهيّا كردهاند ، تا براى هميشه بعنوان افتخار شيعهء اثنا عشرى در جهان اسلام جلوه‌گر باشد و معارف اصيل اسلام را بجهان عرضه نمايد .